Walentynki i Dzień Kota

Z minimalnym opóźnieniem chcę pokazać kilka walentynkowych kotów, symbolicznie dokumentując podwójne święto. 😀

Kotki robione według wzoru Valentine’s Day Cat ze strony Amigurumi Today.

Włóczka: YarnArt Jeans i Jeans Splash

Szydełko: 2 mm

Oczka: 7 mm

Dla towarzystwa kotków z pozostałej włóczki powstały mini serduszka.

Ta kolorowa banda dołączyła do zeszłorocznego towarzystwa:

Słodziaki, prawda? Uwielbiam je robić. Za rok następne.

Raz dwa trzy — biedronkę robisz TY

Dawno, dawno temu... zachciało mi się zrobić biedronkę. Taką zwykłą, krajową, swojską, znaną każdemu. Posiłkowałam się własnymi zdjęciami biedronek, robionymi na spacerach z aparatem fotograficznym.

Przepis na biedronkę:

ciało (włóczka czerwona):

1: magic ring, 6 oczek ścisłych

2: w każdym o. zrobić 2 o. śc. (12)

3: w co drugim o. zrobić 2 o. śc. (18)

4: w co trzecim o. zrobić 2 o. śc. (24)

5: w co czwartym o. zrobić 2 o. śc. (30)

6: w co piątym o. zrobić 2 o. śc. (36)

7: w co szóstym o. zrobić 2 o. śc. (42)

8-12: w każdym o. zrobić 1 o. śc. (42)

ciało, spód (włóczka czarna):

1: magic ring, 6 oczek ścisłych

2: w każdym o. zrobić 2 o. śc. (12)

3: w co drugim o. zrobić 2 o. śc. (18)

4: w co trzecim o. zrobić 2 o. śc. (24)

5: w co czwartym o. zrobić 2 o. śc. (30)

6: w co piątym o. zrobić 2 o. śc. (36)

7: w co szóstym o. zrobić 2 o. śc. (42)

pyszczek (włóczka czarna):

1: magic ring, 6 oczek ścisłych

2: w każdym o. zrobić 2 o. śc. (12)

3: w co drugim o. zrobić 2 o. śc. (18)

4: w co trzecim o. zrobić 2 o. śc. (24)

5-6: w każdym o. zrobić 1 o. śc. (24)

Przyszyć spód do ciała, wypychając biedronkę wypełnieniem, przeciągnąć nitkę przez grzbiet. Podobnie doszyć pyszczek. Jasną włóczką wyszyć oczka albo przyczepić gotowe. Czarną włóczką wyszyć kropki we właściwych miejscach — dla dużej biedronki siedem.

Powyżej przepis na dużą biedronkę, można zrobić dowolne mniejsze dopasowując liczbę rzędów. Najmniejsza biedronka będzie wyglądać tak:

ciało (włóczka czerwona):

1: magic ring, 6 oczek ścisłych

2: w każdym o. zrobić 2 o. śc. (12)

3: w co drugim o. zrobić 2 o. śc. (18)

4: w co trzecim o. zrobić 2 o. śc. (24)

5-7: w każdym o. zrobić 1 o. śc. (24)

ciało, spód (włóczka czarna):

1: magic ring, 6 oczek ścisłych

2: w każdym o. zrobić 2 o. śc. (12)

3: w co drugim o. zrobić 2 o. śc. (18)

4: w co trzecim o. zrobić 2 o. śc. (24)

pyszczek (włóczka czarna):

1: magic ring, 6 oczek ścisłych

2: w każdym o. zrobić 2 o. śc. (12)

3: w co drugim o. zrobić 2 o. śc. (18)

4: w każdym o. zrobić 1 o. śc. (18)

Przyszyć spód do ciała, wypychając biedronkę wypełnieniem, przeciągnąć nitkę przez grzbiet. Podobnie doszyć pyszczek. Jasną włóczką wyszyć oczka albo przyczepić gotowe. Czarną włóczką wyszyć dwie kropki we właściwych miejscach.

Przyjemnej roboty! :)

Jak pies z kotem...

Panuje przekonanie, że przedstawiciele tych dwóch gatunków nie potrafią żyć obok siebie w zgodzie. Nie zgadza się to z moimi osobistymi doświadczeniami: mój mądry Czako bronił każdego kolejnego „naszego” kota przed wszelkim złem nadchodzącym spoza podwórka. Psy i koty dogadują się ze sobą w podobnym stopniu co ludzie, niektórzy lepiej, inni gorzej, chociaż są i tacy, którzy się nie znoszą. Na szczęście nie ma tego problemu wśród moich zwierzątek.

Przy robieniu psów i kotów korzystałam ze wzorów: Puppy Love i Souvenir cat.

Smok nie taki mały jak się wydawało, pies Buffy i pancernik

Dawno nie pokazywałam, co robię w czasie wolnym od czytania książek. A zdarza mi się sięgać po druty czy szydełko, z potrzeby posiadania czegoś nowego, własnoręcznie wykonanego. Ostatnio na plan pierwszy wysunęły się nieduże zabawki, a moje serce skradło smocze dziecię.
Ten osesek wyszedł całkiem sporych rozmiarów, ale warto było. Słodka minka i uroczne oczyska sprawiają, że nie sposób przejść obok niego obojętnie. Oto on, BB Dragon:

Wzór można pobrać z raverly. Jest dokładnie i przejrzyście opisany, więc każdy zakochany w smokach może się z nim zmierzyć.

Do towarzystwa smoczkowi powstał wierny towarzysz — pies Buffy:

Wzór jest tutaj, łatwy do zrobienia i dobrze opisany. :)

A na koniec dołączył do nich sympatyczny pancernik:

Wzór do ściągnięcia stąd.

Prawda, że to urocza i niepowtarzalna gromadka? :)))

Robale w kwietniu

W tym roku biorę udział w wyzwaniu 12 zabawek w 12 miesięcy. Czasem nawet udaje mi się zdążyć zrobić coś w przewidywanym czasie.

Kwietniowym motywem przewodnim są robale. Na razie powstała gąsienica, a do jej towarzystwa biedronka – obie własnego pomysłu. Tworzą się następne obiekty do zabawy.

 

W jednym z poprzednich miesięcy tematem było przebranie karnawałowe. Mój słonik przebrał się za kominiarza, dzięki czemu został symbolem podwójnego szczęścia. Słonik wg projektu z tej strony, z drobnymi modyfikacjami, przebranie to pomysł własny.

Myszy, sowy i bałwanki

Długo czekały na pokazanie, ale wreszcie się doczekały: myszka, bałwanek i grzybki (wzory z głowy, bez schematu). A ostatnio dołączyła do nich sowa, zrobiona według wzoru ze strony Craft Passion, przetłumaczonego przez Kasię. Wszystkie maskotki są malutkie, mogą służyć jako breloczki albo ozdoby choinkowe (tu zwłaszcza grzybki pasują).

Piórnik

Moje dziecko urosło. Aguti wkroczyła w poważny wiek gimnazjalny. Nowa szkoła, nowe koleżanki i koledzy, koszmarnie drogie i ciężkie podręczniki, a w dodatku pojawiła się potrzeba sprawienia nowego piórnika. Ale żeby nie było tak prosto, ze sklepu, to Aguti wymyśliła sobie piórnik sama: narysowała, pomierzyła, wybrała kolory i złożyła zamówienie, oczywiście u mamy. Wzięłam się za robotę i wykonałam, z niedużym nawet poślizgiem, tydzień czy coś koło tego. Wyszedł oryginalny, jedyny w swoim rodzaju, taki, jakiego nie ma nikt inny (nawet podobnego nie widziałam, a trochę się naszukałyśmy jeszcze w początkowej fazie projektowania). I, o ile wiem, służy dobrze. :)

Tak wygląda z zewnątrz (usztywnione dno i pokrywa, suwak):

Tak w środku (wokół bocznych ścianek jest kilka kieszonek):

A tak w zbliżeniu motylek, który przysiadł na długopisach:

Jest jeszcze żółwik na wierzchu i jego rewersowy kolega, pełniący funkcję małej maskotki:

Wzór żółwika zaczerpnęłam z raverly.

Bracia Głowacze

Zawitała do mnie Zielona Brygada braci Głowaczy z całkiem sympatyczną wizytą. Mam nadzieję, że nikt nie zlęknie się ich pozornie groźnego wyglądu. W gruncie rzeczy są sympatyczną kompanią i chętnie potowarzyszą wybranym ludkom. Mierzą do 5 cm wysokości, dzięki czemu ich obecność jest niekłopotliwa – zmieszczą się wszędzie. Tu razem:

I każdy osobno:

Prawda, że sympatyczni? :)

Na szaro

Pogoda się trochę popsuła, znowu zrobiło się szaro i ponuro, więc dla dopełnienia i na blogu chwilowo będzie szaro. Jakość zdjęć kiepska, z powodów wymienionych powyżej, ale coś tam widać. ;)

Na początek dwie rzeczy szydełkowe: Śmierć Szczurów, postać malownicza i małomówna, porozumiewająca się jedynie krótkimi pipnięciami. Kto czyta Pratchetta, ten zna.

Wzór zaczerpnięty stąd. Mam jednak wrażenie, że coś jest nie tak z ilością powtórzeń, bo nos, kaptur i ręce wyszły jakieś takie zbyt długie. Następnym razem zrobię mniej, może wtedy będzie wyglądać bardziej proporcjonalnie.

Śmierć Szczurów przycupnął obok najprościej zrobionego pokrowca na odtwarzacz ze słuchawkami. Dzielnie pilnuje. :)

I na koniec słoń na drutach. Swobodna przeróbka tego kolorowego, z nieznacznymi zmianami. Trochę za duży jak na małą maskotkę, ale już bawi najmłodszą latorośl w rodzinie. Niestety słoniczka jest wstydliwa i nie chciała ładnie zapozować z przodu. ;)

Wszystko wykonane z resztek motków, szydełkiem i na drutach. Po takim wypróbowaniu wiem już, że zdecydowanie bardziej lubię robić maskotki szydełkiem. ;)

Stworki-potworki

Małe, sympatyczne stworki z resztek włóczki powstają z natchnienia chwili, bez schematów i próbek. Ot, takie improwizacje. Nadają się do towarzyszenia nam przy kluczach czy plecakach. Ich pierwszy kolega służy już od jakiegoś czasu mojej Aguti, nie ma więc czasu na pozowanie do zdjęć. ;) 

Wszyscy razem:

Wodnik i siedmiorniczka:

Płaszczaki:

Niebiescy przyjaciele z piłką:

I jeszcze samotny wodnik w zmienionych kolorach:

Czarownica i króliki

Jakiś czas temu dostałam od dobrej duszyczki z Maranty przepis na uroczą szydełkową czarownicę, a niedawno przyszedł czas na jej zrobienie. Robi się szybko i nie jest trudna. Właściwie najwięcej kłopotu sprawiła mi łamiąca się wykałaczka, będąca kijem od miotły. ;) Czarownica jest już u nowej właścicielki, mam nadzieję, że będzie przynosić szczęście.

Włóczka: resztki czarnej, białej i brązowej, dwie wykałaczki do miotły. Wielkość: kilkanaście centymetrów.

Jakiś czas temu powstały też dwa resztkowe króliczki, na drutach, według instrukcji z tego bloga.

Pierwszy, robiony ściegiem francuskim, jako potwór straszy na stole, drugi, gładkim lewym, jest bardzo przyjazny i może być maskotką dla dziecka.